جكرمش گرفت و براى او در آن قلعه دژدار گماشت . رسوم بيدادگرى را برانداخت و با مردم به عدل و داد رفتار كرد . آنان را به مهربانى با يك ديگر پند داد و گفت : « هر كس در نزد من از ديگرى سخن‌چينى كند او را خواهم كشت . » بدين جهة هيچكس در حق ديگرى سعايت نمىكرد . او قاضى ابو محمد عبد الله بن قاسم بن شهرزورى را در موصل بر مسند قضاوت مستقر ساخت . و ابو البركات محمد بن محمد بن خميس - پدر شيخنا ابو الربيع سليمان - را رياست بخشيد . در ميان كسان قلج ارسلان ، امير ابراهيم بن ينال تركمانى فرمانرواى آمد [ ( 1 ) ] و محمد بن جبق تركمانى رئيس قلعه « زياد » بود . اين همان كسى است كه « خرتبرت » خوانده مىشود . اما سبب فرمانروائى ابراهيم بن ينال در شهر « آمد » اين بود كه تاج الدوله تتش هنگامى كه سلطنت دياربكر را داشت آن شهر را به وى تسليم كرد و همچنان در دست او باقى ماند . محمد بن جبق نيز از آن جهت رياست قلعه « زياد » را داشت كه اين قلعه قبلا در دست فلادروس رومى ، نماينده پادشاه روم بود و « رها » [ ( 2 ) ] و انطاكيه هم از توابع او بشمار مىرفتند . و چون سليمان بن قتلمش - پدر همين قلج ارسلان - بر انطاكيه تسلط يافت ، و فخر الدولة بن جهير دياربكر را بدست آورد ، فلادروس

--> [ ( 1 ) ] - آمد ، به كسر ميم ، نام شهرى قديم و مستحكم در شمال بين النهرين و آن با سنگ‌هاى سياه بنا شده و شط دجله آن را چون هلالى احاطه كرده است و در غرب آن چشمه‌هائى است كه شهر را آب دهد و امروز به دياربكر معروف است و به ضم و فتح ميم نيز آمده است ( لغتنامه دهخدا ) . [ ( 2 ) ] - رها ، به ضم ر ، شهر قديم و پر ثروتى بود در بين النهرين شمالى و يونانيان آن را ادس ( EDesse ) مىناميدند و امروزه به « اورفا » معروف است . ( فرهنگ فارسى دكتر معين )